به خاطر سالگرد ارتحال امام خمینی ٬ خواستم این پست رو اختصاص بدم به این مناسبت . این پست از خاطره ای هستش که از طرف دکتر امام ٬ سه سال قبل ازفوتش تعریف میکنه :

امام (ره) سه سال قبل از ارتحال ٬ دچار توقف قلب شدند که خداوند توفیق داد تا بتوانیم در بازگشت سلامتی ایشان موفق شویم . برای این کار ٬ باطری کوچکی در قلبشان کار گذاشتیم ولی معلوم نبود که عمر باطری ها کی تمام می شوند.گاهی شب تمام می شد و گاهی روز و ما نگران بودیم . امام هم اصرار داشتند که اسراف نشود و باطری را قبل از تمام شدن ٬ عوض نکنیم . عرض کردیم : ممکن است ساعت دو ٬ سه نیمه شب باطری تمام شود و ما نمی خواهیم مزاحم شما بشویم . گفتند :"هیچ ایرادی ندارد ٬ شما حق دارید بیایید در اتاق من و باطری را عوض کنید . فقط یکبار یا الله بگویید و دق الباب کنید و اگر من گفتم بسم الله شما وارد شوید " .یک شب حوالی ساعت سه ٬ چهار بعد از نیمه شب بود که ما از طریق منحنی الکتروکاردیوگرام فهمیدیم که باطری تمام شده . شب جمعه بود و ما راه افتادیم ٬ ولی هر چه یا الله گفتیم ٬ بسم اللهی نشنیدیم . وارد اتاق شدیم و با کمال تعجب دیدیم امام روی تختشان نیستند . بلافاصله موضوع رابه یکی از کارکنان بیت عرض کردم و خواستم که اتاق های دیگر را هم بگردند. البته جای بزرگی نبود . ایشان همه جا را گشتند ولی امام را ندیدند . گفتیم شاید در اندرونی باشند . به مسئول اندرونی گفتیم که خبر آوردند : خیر ٬ اینجا هم نیستند . باز من از آن خانم خواهش کردم که ایشان هم با ما بیایند و باز دقیقا بررسی کنند. تا آنجا هم من و هم آن فرد و هم آن خانم و سه نفر دیگر رفته بودیم و دیدیم که امام روی تختشان نیستند . خیلی نگران شدیم . عرض کردیم : حاج احمد آقا را بیدار کنید و به ایشان بگویید . گفتند : حاج احمد آقا تشریف ندارند ٬ شب جمعه است و رفته اند قم . تقریبا بیست دقیقه از ماجرا گذشته بود که من خواهش کردم از حاج آقا عیسی که یک بررسی مجددی بکنند . این دفعه ایشان رفت و برگشت و با خوشحالی گفت : حضرت امام روی تخت نشسته اند . بلافاصله وارد اتاق شدم و دیدم امام (ره) خیلی شاد و متبسم هستند . خیلی خوشحال شدیم ٬ البته از خود امام چیزی نپرسیدیم که کجا بودند . گفتم شاید جریاناتی بوده که ما از چهار بار گشتن ٬ باز نتوانستیم ایشان را پیدا کنیم و دانستیم که شاید امام (ره) در حالتی بودند که ما نبایست ایشان را ملاقات می کردیم . دست ایشان را بوسیدم و باطری ها را عوض کردیم و از مقر بیرون آمدیم . این سوال هنوز هم در ذهن ما هست که : حضرت امام آن شب کجا بودند ٬ کجا رفتند ؟( خانم طباطبایی نقل می کردند:که بعد ها در این مورد از حضرت امام سوال کردم که ایشان خندیدند و چیزی نگفتند و من هم دیگر به خودم اجازه سوال ندادم .)

                                                      (کیهان ۱۰ خرداد ۸۵)

بوسه زد باد بهاری به لب سبزه به ناز

گفت در گوش شقایق ٬ گل نسرین صد راز

بلبل از شاخه گل داد به عشاق پیام

که در آیید به میخانه عشاق نواز

                                         (از امام خیمینی)