خدایا ! ای عطر گلهای نیلوفری و مرجانی...! ریشه خشکیده ام را در سرزمین امن طراوت دستانت میکارم. به امید نهالی و شکفتنی و رسیدنی ...
*-*-*-*-*-*-*-*-*-*- بر گونه های خیس من با تابشی که میرسد به پوچ بر قیل و قال من با ناله هایی که میشود خموش در شامگاهی که مشتاق یاری ام اری صدایت را میشنوم هنوز
