تو چه سان میگذری غافل از اندوه درونم

                                           بی من از کوچه گذر کردی و رفتی

                                          بی من از شهر سفر کردی و رفتی

                                    قطره ی اشک درخشید ز چشمان سیاهم

                                        تا خم کوچه به دنبال تو لرزید نگاهم

                                                        تو ندیدی؟

                                         تا در خانه ببستم دگر از پای نشستم

                                          بی تو من در همه ی شهر غریبم

                                  بی تو کس نشنود از این دل بشکسته صدایی

                                         برنخیزد دگر از مرغک پر بسته نوایی

                                                     تو همه بود و نبودی

                                                   تو همه شعر و سرودی

                                        می گریزی ز بر من که ز کویت نگریزم

                                         گر بمیرم ز غم دل به تو هرگز نستیزم

                                               من و یک لحظه جدایی؟

                                                       نتوانم نتوانم

                                                  بی تو من زنده نمانم

                                                     نتوانم که بمانم

   ........................................................................................

        شعر نمی دونم از کی بود.

       دلم واسه همتون تنگ شده.