روزی امام صادق علیه السلام فرمود: « سوره « فجر » را در نمازهای واجب و نافله خود بخوانید که سوره امام حسین بن علی علیه اسلام است و او به آن علاقمند بوده است.» ابو اُسامه پرسید:« این سوره چگونه مخصوص حسین علیه السلام است؟ » امام فرمود: « مگر در این سوره، آیهی « یا ایتها النفس المطمئنه. ارجعی الی ربک. راضیه مرضیه. . . »؛ (سوره فجر، آیه 27 ـ 30) را نشنیده ای؟ منظور از « نفس مطمئنه » حسین بن علی علیه السلام است. او دارای نفس مطمئن و راضی و مرضی خداست و اصحاب او از آل محمد(ص)، در روز قیامت از خدا خشنود و راضی هستند، خداوند هم از ایشان راضی است. کسی که همواره سوره « فجر » را قرائت کند، در بهشت با حسین بن علی علیه السلام در یک مرتبه قرار میگیرد.»
خدایا ! ای عطر گلهای نیلوفری و مرجانی...! ریشه خشکیده ام را در سرزمین امن طراوت دستانت میکارم. به امید نهالی و شکفتنی و رسیدنی ...
*-*-*-*-*-*-*-*-*-*- بر گونه های خیس من با تابشی که میرسد به پوچ بر قیل و قال من با ناله هایی که میشود خموش در شامگاهی که مشتاق یاری ام اری صدایت را میشنوم هنوز
