تبليغاتX
دل نوشته های مهدی

دل نوشته های مهدی

سلام سلام

بالاخره طلسم شکسته شد و من آپ کردم 

سال نو رو به همتون تبريک ميگم اميدوارم سال خوبي داشته باشيد   

مهدي تقريبا ده روز پيش اومد تهران   البته يه فرق اساسي داشت و اونم اينکه با برادر و خانوم برادرش اومد

مهدي رو ساعت ۳:۳۰ ديدم و برادرش و خانومش ساعت ۵ اومدن هفت حوض   روبرو شدن با خانواده مهدي اون طوري که فکر ميکردم سخت نبود٬خيلي هم خوب بود  مصطفي پسره فوق العاده با شخصيت و پريناز جون هم خيلي خونگرم و خوب بود. يه کم مغازه ها رو گشتيم تا پريناز مانتو خريد و رفتيم يه کافي شاپ و نشستيم يه کم حرف زديم. تا ساعت۷:۳۰ با هم بوديم و بعدش مهدي منو رسوند خونه خاله ام و همه چي به خوبي و خوشي تموم شد.

 


به من نگاه کن واسه يه لحظه

نگات به صد تا آسمون مي ارزه

                                                            من از خدامه بکشم نازتو

                                                            تا بشنوم يه لحظه آوازتو

من از خدامه پيش تو بمونم

سر بزارم رو شهر امن شونه ات

                                                             من از خدامه بموني کنارم

                                                             من که به جز تو کسي رو ندارم  

من از خدامه که نباشه دوري

فقط دلم ميخواد بگي چه جوري 

                                                               من از خدامه يه روزي دعامون

                                                                بره تا آسمون پيش خدامون

             

                                      به عشق او که بعده اون همه درد

                                      خداي ما نگاهي هم به ما کرد

                                                                                    رها

+نوشته شده در ساعت3:23 PMتوسط مهدی | |

تنها ، و روي ساحل،
مردي به راه مي گذرد.
نزديك پاي او
دريا، همه صدا.
شب، گيج در تلاطم امواج.
باد هراس پيكر
رو مي كند به ساحل و در چشم هاي مرد
نقش خاطر را پر رنگ مي كند.
انگار
هي ميزند كه :مرد! كجا مي روي ، كجا؟
و مرد مي رود به ره خويش.
و باد سرگران
هي ميزند دوباره: كجا مي روي ؟
و مرد مي رود.
و باد همچنان...

امواج ، بي امان،
از راه ميرسند
لبريز از غرور تهاجم.
موجي پر از نهيب
ره مي كشد به ساحل و مي بلعد
يك سايه را كه برده شب از پيكرش شكيب.

دريا، همه صدا.
شب، گيج در تلاطم امواج.
باد هراس پيكر
رو مي كند به ساحل و ...

 

سهراب

 

+نوشته شده در ساعت7:16 PMتوسط مهدی | |