دل نوشته های مهدی

رهای من ...

mouood14 — Tue, 17 Nov 2009 07:47:18 GMT

بی همگان به سر شود بیتو به سر نمیشود

داغ تو دارد این دلم جای دگر نمیشود

دیده عقل مست تو٬ چرخه چرخ پست تو

گوش طرب به دست تو٬ بیتو به سر نمیشود

جان ز تو جوش میکند ٬دل ز تو نوش میکند

عقل خروش میکند٬ بیتو به سر نمیشود

خمر من و خمار من٬ باغ من و بهار من

خواب من و قرار من٬ بیتو به سر نمیشود

جاه و جلال من تویی٬ ملکت و مال من تویی

آب زلال من تویی٬ بیتو به سر نمیشود

گاه سوی وفا روی٬ گاه سوی جفا روی

آن منی کجا روی بیتو به سر نمیشود

بی تو اگر به سر شدی زیر جهان زبر شدی

باغ ارم سقر شدی بیتو به سر نمیشود

گر تو سری٬ قدم شوم٬ ور تو کفی٬ علم شوم

ور بروی عدم شوم ٬ بی تو به سر نمی شود

خواب مرا ببستهای٬نقش مرا بشستهای

وز همهام گسستهای بیتو به سر نمیشود

گر تو نباشی یارمن٬ گشت خراب کار من

مونس و غمگسار من٬بیتو به سر نمیشود

بی تو نه زندگی خوشم٬بیتو نه مردگی خوشم

سر ز غم تو چون کشم بیتو به سر نمیشود

هر چه بگویم ای سند٬ نیست جدا ز نیک و بد

هم تو بگو به لطف خود بیتو به سر نمیشود

ته نوشت :

دوستای عزیزم از همتون ممنونم که همراهم بودین در لحظه های سختی هام و هر کدومتون سعی در کاستن غم های این روزهای من داشتین.از همتون بی نهایت سپاس گذارم.امیدوارم غم هرگز به خونه دلتون وارد نشه.

دیروز ( دوشنبه) رها رو دیدم.لحظه های قشنگی رو با هم سپری کردیم.مثل قبلنا که هم دیگه رو می دیدیم.اما موقعی که از هم خداحافظی میکردیم ٬ با اطمینان به این نتیجه رسیدم که این عشق هرگز برای من فراموش شدنی نیست... حالا هر چه بادا باد.

رهای عزیزم

رهای من -هنوزم فکر می کنم رهای منی٬ چرا که مطمئنم هیچ کس تو رو اندازه من دوست نداشته و نخواهد داشت-

اگر حرفای دلمو خوندی٬ اینم بدون که توی قلب من همیشه جات ثابته.هیچ کس نمی تونه جای تو رو برای من پر کنه.حتی لحظه ای نمی تونم صمیمیت دستات و چشمات رو فراموش کنم ...

از من خواستي كه شاد باشم، حتي در نبود تو ... خودت هم ميدوني كه روح من جز با تو و عشق تو آروم نمي گيره... شادي و خوشبختي من در گرو با تو بودن منه و اينكه هميشه تو هم شاد و خوشبخت باشي. وقتي ناراحتيت رو مي بينم، از خودم و خدا شرمنده ميشم. فكر ميكردم كه خدا منو آفريده فقط براي عشق ورزيدن به تو ، اما حالا ...

هر تصمیمی که بگیری بهش احترام میزارم. تو این حق رو داری که برای آینده ات بهترین تصمیم رو بگیری...

عزیزترینم ...

برای من همین که بدونم شادی و سلامت٬ کافیه ...

هميشه قده دلم دوستت خواهم داشت و عاشقت خواهم ماند ...

تموم شد. همه چیز تموم شد ...

mouood14 — Mon, 09 Nov 2009 09:11:40 GMT

عاقبت خط جاده پایان یافت
من رسیده ز ره غبار آلود
تشنه بر چشمه ره نبرد و دریغ
شهر من گور آرزویم بود

امشب به قصه دل من گوش می كنی
فردا مرا چو قصه فراموش می كنی

تو همان به كه نیندیشی
به من و درد روانسوزم
كه من از درد نیاسایم
كه من از شعله نیفروزم

دیگر نکنم ز روی نادانی
قربانی عشق او غرورم را
شاید که چو بگذرم از او یابم
آن گمشده شادی و سرورم را

از سیاهی چرا حذر كردن
شب پر از قطره های الماس است
آنچه از شب بجای می ماند
عطر سكرآور گل یاس است

شمع ‚ ای شمع چه میخندی ؟
به شب تیره خاموشم
بخدا مُردم از این حسرت
که چرا نیست در آغوشم

منم آن مرغ آن مرغی که دیریست
به سر اندیشه پرواز دارم
سرود ناله شد در سینه ی تنگ
به حسرتها سر آمد روزگارم

بخدا در دل و جانم نیست
هیچ جز حسرت دیدارش
سوختم از غم و کی باشد
غم من مایه آزارش

تو التماسم مي كني، جوري فراموشت كنم

با التماس، ولي تو را، به خانه دعوت ميكنم

گفتي محبت كن برو؛ باشد، خداحافظ، ولي

رفتم كه تو باور كني، دارم محبت ميكنم

مسابفه

mouood14 — Tue, 03 Nov 2009 18:08:18 GMT

سلام

خوبين؟

منم اِي بد نيستم.

آپ امروز كه زودتر از موعد هست به خاطر دعوت یاسی عزیز از من به يك بازي جديد هست.و اين بازي چيزي نيست جز بازي دوست داشتن ها و دوست نداشتني ها ! به اين ترتيب كه هر كسي كه به اين بازي دعوت ميشه، بايد از 10 تا از مواردي كه در زندگيش دوس داره و 10 تا از چيزهايي كه دوست نداره رو نام ببره !

و اما دوست داشتن هاي من :

1_ پاييز، خش خش برگها، و بارون. براي من نه تنها زيبا هستن بلكه هر كدوم نماد عناصر خاصي از زندگي هستن. مخصوصا بارون كه هميشه براي من آرامش بخشه، مخصوصا اگه تند و با رگبار و رعد و برق باشه كه در اون صورت دوست دارم برم بيرون و خيس بشم و در تنهايي كوچه هاي شب، قدم بزنم

2_ لحظه هاي تنهاييم كه با معبودم غرق در راز و نياز هستم و زماني كه با مادر معنويم درد و دل ميكنم، براي من زيباترين لحظات زندگي هستن كه با هيچ چيز ديگه اي عوض نمي كنم

3_ دوس دارم قبل از مردنم يكبار ديگه به مكه و مشهد برم. عجيب دلم براي هر دو تنگ شده

4_ هميشه از بچگي دوست داشتم كه يه كلبه چوبي دو طبقه داشتم كه روبروش يه درياچه باشه، اون وره رودخونه يا درياچه، پر باشه از درخت هاي افرا كه در كوه پايه ها سر به آسمون كشيده باشن.هميشه هم مقداري برف توي قله كوه باشه تا هر وقت از كلبه ميام بيرون و چشمم به اين منظره بيافته، نهايت لذت رو ببرم. البته همه اينا بعلاوه اينكه هيچ كسي اون دور و برا زندگي نكنه. خيلي توهم انگيز شده نه؟ بيشتر شبيه يك روياست

5_ آدماي با معرفت رو دوست دارم.كساني كه بدون چشم داشت به ديگران كمك مي كنن

6_ چن نفري توي زندگيم هستن كه با حرف ها و نوشته هاشون ديدگاه من به زندگي رو تحت تاثير قرار دادن.مثل يكي از استادام كه واقعا بهم درس هاي زيادي داد

7_ تغيير و حركت و پيشرفت در همه چيز

8_ كامپيوترم كه ميدونه من كِي به چي احتياج دارم ( چون همه چيزهايي كه منو سرگرم ميكنه درش پيدا ميشه و از اين جهت محرم همه اسرار و لحظه هاي منه)

9_ منم به تقليد از ياسي اين مورد رو كامل نميگم.فقط همين قدر ميگم كه مربوط به يكي از بهترين دوستامه كه آرزو ميكنم ...

10_ زودتر از مصائب دنيا راحت بشم. و موقع مرگم، روحم از همه گناه ها و سياهي ها پاك باشه و هيچ دلي از من ناراحت نباشه.همچنين موقع مرگم دوست دارم با قلبي پر از اطمينان و ايمان باشم.و كسي اون لحظه نزديكم نباشه.

و اما دوست نداشتني ها :

1_ دروغ و دروغگو

2_ كساني كه از سادگي من سو استفاده ميكنن و بهم خيانت ميكنن.به سختي ميتونم همچين اشخاصي رو دوست داشته باشم و تحمل كنم

3_ آدم هاي مغروري كه به جز خودشون و اهدافشون كس ديگه اي رو نمي بينن.اينطور افراد رو حتي اگر با من كاري هم نداشته باشن، تمام سعيم رو ميكنم تا غرور كاذبشون رو له كنم

4_ از بد مردن

5_ محتاج ديگران شدن

6_ كساني كه دم از چيزهاي خوب ميزنن و خودشون رو خوب جلوه مي دن، اما در باطن به فكر فريبكاري و آزار ديگران هستن

7_ از اينكه به كسي محبت ميكنم و اون در جواب خوبيِ من، به من ظلم ميكنه

8_ از اينكه بعضي ها حاضرن به هر قيمتي ديگران رو نااميد كنن

9_ از آدم هاي بد قولي و كساني كه زير حرفاشون ميزنن.اينطور افراد براي من از هيچ جايگاهي برخوردار نيستن.

10_ از اينكه موقع مردنم در حال اظطراب و ترس بميرم و روحم پاك نباشه. از اين مورد خيلي مي ترسم.

خب دوستاني كه من به اين مسابقه دعوتشون ميكنم عبارتند از :

مهشید عزیز ٬ رضا و زهرا(دوست داشتنی ها و دوست نداشتنی های هر دوشون جداستا) وحید و هاینه

ته نوشت:

عکس بالایی شبیه همون چیزی بود که من همیشه تو رویاهام میخواستم ( مورد ۴ از دوست داشتنی ها )

تصميات كبرايي من

mouood14 — Thu, 29 Oct 2009 12:54:18 GMT

...
تو در راهي.
من رسيده ام.
اندوهي در چشمانت نشست، رهرو نازك دل!
ميان ما راه درازي نيست: لرزش يك برگ.

«سهراب»

آدم وقتی که میمیره آزاد میشه,آزاده آزاد.....
دیگه نه از عشق خبری هست,نه از غم, نه از پول, نه از.......
دیگه حتی مریضم نمیشی که کسی نیاد عیادتت......
دیگه غصه هم نداری که بری یه گوشه زانوهاتو از تنهایی بغل کنی.....
دیگه عاشقه کسی نمیشی که عاشقت نباشه......
دیگه به کسی راست نمیگی که بهت دروغ بگه یا دروغ بگی که راست بشنوی.....
دیگه دلتم واسه کسی تنگ نمیشه.....
دیگه غرورم نداری که وقتی یک نفر بهت توهین کرد ناراحت بشی.....
دیگه حتی به اونایی هم که دوسشون داری نمیتونی بگی"دوستت دارم"......
چیه؟ ناراحت شدی؟...یاد غمهات افتادی؟...یا شاید گناهات؟...یا دلهایی که شکستی؟...
اصلا بیا یه کاری کنیم...بیا نمیریم!!!!
بیا زنده بمونیم ولی ادم باشیم....

از : http://www.alivaram.com/node/11933

سلام

خوبين؟ گفته بودم سعي ميكنم زود به زود آپ كنم ;)

اين روزا حال و روز خوشي ندارم. اما هر چي بلا سرم بياد حقمه :D راس ميگم به جون اودم.

با اين حال يه چن تا تصميم بزرگ واسه آينده ام گرفتم

راستي يه خبر باحال: جديدا داره يه قانوني تصويب ميشه كه اونايي كه دو تا برادرشون خدمت رفتن، سومي معاف ميشـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه ! يعني اين قانون تصويب شده ولي هنوز به تاييد شوراي نگهبان نرسيده.بابا آخه اين چه مملكتيه؟ 5 ماهه آزه گاره دارن رو اين قوانين كار ميكنن و اصلا به اين فكر نميكنن كه n تا جوون منتظر اين معافيت كوفتي هستن تا برن سر كار و سرو سامون بگيرن.از وقتي اين قانون اصلا تو مجلس مطرح شد، كل سيستم قانوني،اجرايي و قضايي كشور كن فيكون شد! اگه دونه دونه بهتون بگم چه اتفاقاتي افتاده تا حالا به اين مرحله رسيده، عمرا باور كنين.فقط همين قدر بگم كه 1 ماه فقط به خاطر اين قانون هدفمند كردن يارانه ها، يك هفته بخاطر عوض شدن رياست مجلس، يك هفته به خاطر تصويب قوانين مربوط به فلسطين و ... تو مجلس علاف شديم.توي شوراي نگهبانم كه قربونش برم اصلا قانوني وجود نداره.طبق قانون اساسي، لايحه اي كه به شوراي نگهبان ميره براي تاييد، بايد طي 10 روز تاييد بشه يا به مجلس برگشت داده بشه.اما طبق اونچه كه مجلسي ها اعلام كردن، اين قانون معافيت كوفتي 21/7/88 به شوراي نگهبان فرستاده شده،حالا شوراي نگهبان از اون موقع تا حالا چه بلايي سر اون قوانين داره مياره خدا ميدونه فقط !

از اون طرف هم كاراي ساختمون هم بدجوري وقتمو گرفته.آخه افتاديم تو كار ساخت و ساز و بساز بفروش :D شوخي ميكنم بابا، مايه اش كجا بود؟واسه خودمون اگه خدا بخواد يه ساختمون ميسازيم كه اگه شد بعدا جزئياتش رو بهتون ميگم.فقط همينو بگم كه عكس يكي از كارگراي ساختمون رو گرفتم و مونتاژ كردم.عكس جنيفرلوپز رو گذاشتم بغلش خيلي با حال شده :D البته اين كار رو به درخواست خوده اوستاهه كردما ! تازه بهم گفته تو اينترنت پخش كنم تا مشهور بشه :D

دفترچه كارشناسي ارشد رو هم گرفتم.خودم رو براي يه پرش بلند در زندگي دارم آماده ميكنم.دفعه پيش كه امتحان ارشد داده بودم خدايي لاي هيچ كدوم از كتابا رو وا نكرده بودم ولي از درصداي آزمونم حال كردم.از حالا بيشتر از 3 ماه وقت دارم براي ارشد.دعا كنين قبول بشم.

آها راستي! ميلاد امام رضا رو به همه دوستاي عزيزم تبريك ميگم.عجيب هوس مشهد كردم.مدتهاست كه آرزو به دلم مونده برم زيارتش.اما نذر كردم اگه تا سال بعد بتونم يه سوزوكي vitara بخرم، يه كله برم پيشش :دي نه ولي دور از شوخي امام رضا رو دوس دارم عجيب

ته نوشت:

1_ از دوستان به خاطر همدري هاشون ممنونم.اما كار من ديگه از اين حرفا گذشته.با اين حال مطمئن هستم كه به شكست عادت نميكنم.احساس ميكنم وقتي خدا تو دلمه، ميتونم با ارتش سرنوشت بجنگم . حتي پيروز بشم.

2_ احساس ميكنم رنگ فونت پست قبليم دخترانه بود. نظر شما در مورد اين رنگ چيه؟ خوبه يا عوضش كنم؟

۳ـ دوستای عزیز از آهنگ قبلی خوششون نیومده بودُ واسه همین آهنگ وب رو عوض کردم.امیدوارم خوشتون بیاد ;)

يا حق

تولد دوباره تنهاييم، مبارك

mouood14 — Wed, 21 Oct 2009 09:47:18 GMT

وقتی راه رفتن آموختی، دویدن بیاموز. و دویدن که آموختی ، پرواز را.
راه رفتن بیاموز، زیرا راه هایی که می روی جزیی از تو می شود و سرزمین هایی که می پیمایی بر مساحت تو اضافه می کند.
دویدن بیاموز ، چون هر چیز را که بخواهی دور است و هر قدر که زودباشی، دیر.
و پرواز را یاد بگیر نه برای اینکه از زمین جدا باشی، برای آن که به اندازه فاصله زمین تا آسمان گسترده شوی.
من راه رفتن را از یک سنگ آموختم ، دویدن را از یک کرم خاکی و پرواز را از یک درخت.
بادها از رفتن به من چیزی نگفتند، زیرا آنقدر در حرکت بودند که رفتن را نمی شناختند! پلنگان، دویدن را یادم ندادند زیرا آنقدر دویده بودند که دویدن را از یاد برده بودند.
پرندگان نیز پرواز را به من نیاموختند، زیرا چنان در پرواز خود غرق بودند که آن را به فراموشی سپرده بودند!
اما سنگی که درد سکون را کشیده بود، رفتن را می شناخت و کرمی که در اشتیاق دویدن سوخته بود، دویدن را می فهمید و درختی که پاهایش در گل بود، از پرواز بسیار می دانست!
آنها از حسرت به درد رسیده بودند و از درد به اشتیاق و از اشتیاق به معرفت.
وقتی رفتن آموختی ، دویدن بیاموز. ودویدن که آموختی ، پرواز را.. راه رفتن بیاموز زیرا هر روز باید از خودت تا خدا گام برداری. دویدن بیاموز زیرا چه بهتر که از خودت تا خدا بدوی. و پرواز را یادبگیر زیرا باید روزی از خودت تا خدا پر بزنی.

از : http://www.alivaram.com/node/11934

سلام

اميدوارم حال همگيتون خوب باشه.

مدت ها بود كه درست حسابي نمي تونستم به وبلاگ و بروبچز خوب سر بزنم.اميدوارم بعد از اين، مثل سالها قبل بتونم پر انرژي باشم براي نوشتن و هفته اي يكبار آپ كنم حد اقل

هر وقت احساس تنهايي كردم، در اين وبلاگ نوشتم.و حالا هم دوباره بعد از مدتها اين احساس در قلبم رشد كرده. در واقع اين قلم من بود كه هميشه مرهم دردهام بود و بهم تسكين ميداد.

حالا دوباره فصل تنهايي من رسيده. و اين منم كه براي ادامه راه، فقط به آخر جاده فكر ميكنم و به خدايي كه اون وره دره خاموشي، منتظر منه ...

نمي تونم بگم اين احساس بديه، نه ولي خب عادت كردن بهش سخته.اما با ارزش بودن يك هدف و مقصد، به سختي هايي هست كه ما تحمل مي كنيم.ميدونم كه خدا هم كمكم خواهد كرد.

هيچ آرزويي ندارم.هيچ نگراني ندارم. نه نا اميدم، و نه اميدوار ! نه غمگينم، نه خوشحال.پاييزيِ پاييزي ام.

گاهي احساس سبكي ميكنم.بخاطر اينكه از كسي كينه اي به دل ندارم و دل كسي رو نشكوندم.هميشه كسي بودم كه ديگران از من انتظار داشتن باشم.

چن روز پيش سالگرد تولدم بود و من هيچ احساسي نسبت به اين روز نداشتم. اما امروز، وقتي خدا نور خورشيدش رو روي صورتم پهن كرد، فهميدم كه بايد حركت كرد و توقف نكرد. حتي حالا كه چيزهايي زيادي از دست دادم... اما هنوز بزرگترين بهانه رو براي حركت در دلم احساس ميكنم و اون رسيدن به تهِ ماجراي اين زندگيه.

اين نوشته ها، آغاز دوباره منه. از كسي كه اين احساس رو در من دوباره زنده كرد، سپاس گذارم.

ته نوشت:

دوستان خواهش ميكنم سوالي نپرسيد.نمي خوام به گذشته ام برگشت بزنم. فقط دعام كنيد.

دوباره پاییزه .......... فصل تولد تو

Fri, 16 Oct 2009 09:44:18 GMT

آغوشتو به غیر من به روی هیچکی وا نکن.

منو از این دلخوشی و آرامشم جدا نکن

من برای با تو بودن پر عشق و خواهشم

واسه بودن کنارت تو بگو به هرکجا پر می کشم

منو تو آغوشت بگیر

آغوش تو مقدسه

بوسیدنت برای من تولد یک نفسه

چشمای مهربون تو منو به آتیش می کشه

نوازش دستای تو عادته ترکم نمی شه

فقط تو آغوش خودم دغدغه هاتو جا بزار

به پای عشق من بمون هیچ کسو جای من نیار

مهر لباتو رو تن و روی لب کسی نزن

فقط به من بوسه بزن به روح و جسم و تن من...

.................................................................

مهدی جان تولدت مبارک

امیدوارم همیشه خوشبخت و شاد باشی

..............................................................

سلام به همه ی دوستای خوبم

شاید این آخرین باری باشه که این جا می نویسم

ولی هیچ وقت هیچ کدومتون رو فراموش نمی کنم

به وبلاگهاتون سر میزنم حتما فقط دیگه احساس می کنم نمی تونم این جا بنویسم

روزای سختی رو گذروندیم. هم من هم مهدی... شاید روزای سخت تری هم پیش رو داشته باشیم

همه چیز رو می سپارم دست خدا...

برامون دعا کنید. نمی دونم چی میشه...

فصل من

mouood14 — Sat, 03 Oct 2009 11:57:18 GMT

* پاییز رو دوس دارم

- چرا؟

* معلومه ، چون فصل منه !

- فصل توئه ؟!

* آره، من متولد پاییز هستم

- خب حالا چون تو متولد پاییز شدی، یعنی این فصل مال توئه ؟!

* نه نه نه ! پاییز شهریه که من در اون بدنیا اومدم.وطن من ... !

- شهر؟ وطن...؟

* آره.من با دست و دلهای پاییزی هم وطن هستم ... با چشم های پاییزی، با کفش ها و برگهای زردش آشنام. بارونش ریتم لالایی های شبانه منه.توی شبهای شهر پاییزی، می تونم توی کوچه های تنهاییش قدم بزنم و خودم رو به منزل دوست آشنا برسونم. حالا دیدی پاییز فصل منه؟

- چقدر نا امید و غمگین! و کمی هم شاعرانه !

* نا امید نه! اما غمگین چرا.خب هر شهری زیبایی های خودش رو داره.منی که اهل پاییزم میدونم "زیبایی غم" یعنی چی. پاییز همش شعره.حرف های ساده ای که دریاها دمیده اند تا باد بشه و بر پوست من دست نوازش بکشه ...

- چرا غم؟ چرا شادی نه؟ چرا زرد؟ چرا سبز نه؟ چرا تنهایی؟ چرا با هم بودن نه ...؟

* اینو دیگه از خدا بپرس.من که شکایتی ندارم ...

- یعنی هیچ وقت شاد و سبز نمیشی؟

* پاییز پادشاه فصل هاست.من میگم همه قشنگی فصل های دیگه تو پاییز هست.من مقیم زردی (زیبایی) پاییزم...

- اما بهار با گل هاش، تابستون با گرما و تابش خورشیدش، حتی زمستون با برف و سرماش، از زردی و تنهایی پاییز بهتر نیستن؟

* شهر من یکنواخت نیست.گاهی گرم، گاهی سرد،گاهی سبز و گاهی زرد ... یادت باشه رنگ ها مهم نیستن، مهم اینه در هر رنگی،زیبایی قایم شده.غنچه رنگ ها رو باز کن تا بوی زیبایی هاش رو احساس کنی...

پاییز عزیز ! تولدت رو تبریک میگم

در بیشه زار لحظه ها

سکوت سایه افکنده است.

زمین عشق آلود،

چشمه سارها، سبکبال،

و من در تلاطم فاصله ها، مست.

و تو ای درخت افسونکار مُو

که سر انگشتت از خواب انگوری پر است

منم و این هوشیاری هوس آلود.

ای جنگل سبز

پر چین هایت پر طپش باد

...

و تو ای روشنتر از رنگ

دست نوازشت بغض شبانه درخت را شکسته است ...

به اسم تو ...

mouood14 — Fri, 14 Aug 2009 09:23:18 GMT

دلنوشت اول :

الهي! زهي خداوند پاک که بنده گناه کند و تو را شرم. کرم بود...
الهي! تو دوست مي داري که من تو را دوست دارم با آنکه بي نيازي از من. پس چگونه دوست ندارم که تو مرا دوست بداري با اين همه احتياج که به تو دارم...
الهي! من غريبم و ذکر تو غريب. و من با ذکر تو الف گرفته ام. زيرا که غريب با غريب الف بگيرد...
الهي! شيرين ترين عطاها در دل من رجاي تو خداوند است و خوش ترين سخن ها بر زبان اين گنهکار ثناي توست و دوست ترين وقت ها بر اين مسکين گنهکار لقاي توست.
الهي! مرا عمل بهشت نيست و طاقت دوزخ ندارم. اکنون کار با فضل تو افتاد.
الهي! اگر فردا گويند چه آوردي؟ گويم: خداوندا! از زندان موي باليده و جامه ي شوخگن و عالمي اندوه و خجلت توان آورد. مرا بشوي و خلعت فرست و مپرس...
و در آخر :

خدايا چنان کن سر انجام کار تو خشنود باشي و ما رستگار

تذکره الاوليا - عطار

دلنوشت دوم :

سلام به دوستای گلم.خوبین؟ به اون دسته از دوستایی که واقعا خیلی دلشون برای ما تنگ شده بود بگم که: ممنون ما هم خوبیم!

این روزا واقعا درگیر خیلی از مسائل هستم.از عوض شدن روزانه قانون سربازی بگیر برو بالا ! به نظرم این روزا هیچی سر جای خودش نیست.به قول یکی از دوستان مملکتی که توش عمر یه ماده قانونی بیشتر از ۲ ماه نباشه٬ چه مملکتیه؟ (رفتیم تو فاز سیاسی). فکر نمیکنم توی ایران چیزی باشه که به سیاست مربوط نباشه٬ مخصوصا این روزا که بعضیا واسه تحمیل حرف خودشون سر و دست میشکونن... مثلا اگه کسی دماغش رو عمل کرده باشه٬ حتما توی این درگیری ها باتوم خورده به دماغش! یا اگه از دماغ کسی خون بیاد٬ حتما تو بازداشتگاه یه بلایی سرش آوردن (چرا گیر دادم به دماغ خودمم نمیدونم!).شاید واقعا هم همینطور باشه (که همه چیز توی ایران با سیاست مربوط میشه) اما نمیشه گفت همه مسائل سیاسی مربوط میشه به یک نفر (مثلا رییس جمهور). به نظر من ۶۰ درصد اتفاقات پیش اومده در حوادث اخیر٬ حاصل زحمات نمایندگان مجلس و صد البته قوه محترم قضاییه است! حالا به صورت مستقیم یا غیر مستقیم! برای مثال نیروهای شریف انتظامی در روزهای آشوب و درگیری موظف بودند که مجرمین و اغتشاشگران رو شناسایی و همونجا حکم مقتضی رو صادر و نسبت به اجرای حکم٬ اقدامات لازم رو در همون زمان و مکان مبادرت نمایند! که این جدیدترین و سریعترین روشی است که برای سرعت در انجام عملیات قضایی بوجود اومده! حالا شما بگین که قوه قضاییه ایران ال و بله!

اما خارج از شوخی٬ تاسف بار ترین قسمت این ماجراها اینه که الان ایران عزیز ما تقسیم شده به دو گروه که هر جفت این گروه٬طرف دیگه رو دشمن ایران و آزادی و حقوق بشر میدونه! همه دور شدیم از اصالت ایرانی مون.اون هایی که فریاد وطن پرستی میزنن و میرن در درگیری ها شرکت می کنند و ادعا هم دارند که مثلا باتوم خوردند٬ دوست صمیمی و چندین ساله خود رو تنها به خاطر اینکه در سیاست هم عقیده نیستند٬ دشمن میدونن و ده ها عنوان بد و خوب دیگر رو هم به هم نسبت می دهند تا به ظن خود به دیگران بقبولانند که بیشتر وطن پرست ترند! حالا در این میان اگر ذره ای تهمت و دروغ و فحاشی هم بکار ببرند که بحساب نمیاد٬ چون دارن برای رسیدن به هدفی والا تلاش میکنند (یاد شهید جومونگ بخیر).اون طرف میدان هم که عده ای زره بر تن آماده اند تا صدای مخالف رو سرکوب کنند ... البته یه تعداد معدودی هم هستن که از بخت بد٬هم از این طرف می خورن هم از اون طرف! چرا؟ چون نمیخوان مثل هر دوی این گروه از روی جهل و تعصب حرف بزنن٬ چون می خوان هوای تازه و سالم تنفس کنند ولی چون توی درگیری ها زخمی میشن و احیانا مشتی هم به دماغشون میخوره٬ به آرزوشون نمی رسن!!! اما تحمل این ظلم بهتر از اینه که ما به خاطر به کرسی نشوندن و تحمیل عقاید سیاسی مون به دیگران٬ انگ های گاها بدی رو به دوستان و هم وطنان خودمون بچسبونیم و حتی به خودمون اجازه بدیم تا صدای دیگران رو نشنیده باطل بدونیم که این عین همان دیکتاتوریست که هر دوی این گروه٬ گروه دیگر رو متهم به اون می کنند.

فراموش نکنیم که همه ما ایرانی هستیم.از همون جنس و طائفه ای که هشت سال در مقابل همه دنیا٬ به خاطر خاک این کشور دفاع کردند.از همون نژادی که دشمن از روبرو شدن باهاش به لرزه می افتاد.حالا چی شده که عده ای به خاطر منافع و افکار چند نفر دیگه انسانیت و رفاقتشون رو زیر پا له می کنند؟ چرا هم وطنای دیگه شون رو دشمن و بیگانگان رو دوست خودشون می دونن؟ و در آخر اینکه چه کسی از این همه اختلافات سود میبره؟ خودشون؟ طرف مقابل؟ دشمن واقعی ایران؟ یا ایران؟!!!

دلنوشت سوم:

همونطور که می بینید قالب وبلاگ رو عوض کردم اگه کمی دیر لود میشه باید به بزرگواری خودتون ببخشید. این قالب انتخاب رهاست و البته با کمی تغییراتی که خودم درش دادم.

دلنوشت چهارم :

حلول ماه رمضان ماه میهمانی معبود بر بندگان عاشق و دل شیفته عشق و حقیقت مبارک امید که بتونیم در این ماه عزیز بهره و توشه کافی برای سفر آخرتمون جمع آوری کنیم انشالله

همیشه سلامت و سربلند و شاد باشید.

ما رو هم دعا کنین

فعلا یا حق

تولدت مبارک رهایی

mouood14 — Sat, 27 Jun 2009 15:42:18 GMT

زمين اون گل رو به دست سرنوشت داد و سر نوشت اون گل رو توي قلب من کاشت تا باغچه خالي قلبم جايگاه يک گل باشد. و تو اون گل ناز منی

رهاي من٬ فردا هفت تیر سالروز میلادت مبارک

براي لحظه اي که به دنيا اومدي، براي همه لحظه هايي که اشک ها و بازي هاي کودکانه ات رو انجام میدادی و براي همه خنده هاي شيرينت، هزاران بار خدا رو سپاس گذارم

برات زيباترين ها رو آرزو دارم چرا که لايقش هستي

ميدونم که من در مقابل همه خوبي هاي تو چقدر ناقابل و حقيرم ، اما در همه گوشه و کنار قلب کوچيکم اسم تو شنيده ميشه و بوي نفس هات خون منو به طراوش در مياره با همه قطرات خونم روی صفحه صفحه کتاب زندگیم مینویسم: خانومی تولدت مبارک

با همه عشقي که در وجودم جريان داره ازت ميخوام تا تبريک دست خالي منو با سخاوت بي حدت بپذيري

و برات بهترين دعا رو ميکنم و اون هم اينکه اميدوارم هميشه خدا با تو باشه و تو با خدا

نگاهت را قاب مي گيرم در پس آن لبخند که به من شور و نشاط زندگي مي بخشد

امروز روز توست

تولدت مبارک عشق من

پی نوشت:

اون جلویی رو کیک منم که دارم بوق میزنم پشتیه هم رهاست

واسه لود شدن آهنگ یه کوچولو صبر کنین.

یه روز زودتر آپ کردم چون ممکنه فردا تهران باشم و ...

اینجا ایران است

mouood14 — Fri, 05 Jun 2009 10:42:18 GMT

حرف اول و آخر :

خدا را می توان نوشت

و از کتاب سبز زندگی٬ برگ های مناجات را ورق زد.

خدا را می توان کاشت

می توان در دل کاشت٬ و از سایه پهناور حضورش همه عمر را عاشقانه زیست.

از خدا می توان حرف ها گفت

و از شبنم رحمتش٬ شقایق وار تازه شد.

خدا را می توان کشید

میتوان عشق ورزید و به یاد داشت که :

اگر تنهاترین تنها شویم باز هم خدا هست و بر ما می تابد ...

چهارشنبه ۱۳/۳/۸۸

11:48

حاشیه های سیاسی:

سلام.امیدوارم حال همگیتون خوب باشه.واقعا از همه دوستای عزیزم شرمنده ایم که مدتهاست نتونستیم اونجوری که باید جواب خوبی هاشون رو بدیم.حقیقتش مدتی ست که نمی تونم از سیستم خونه به اینترنت وصل بشم.الان هم دارم از طریق GPRS گوشیم آپ میکنم حال میکنید پیشرفت رو؟

همه ما میدونیم که این روزا بحث داغ انتخابات٬سوژه اصلی کشور شده.جدا نمیخوام حرفای تکراری و روتین بزنم.فقط بخشی از واقعیت ها رو میگم که شما خودتون بهتر از من ازش خبر دارین.

در دوره جدید انتخابات ریاست جمهوری٬چیزی که واقعا باعث خوشحالیه اینه که تقریبا خیلی از واجدین شرایط اخذ رای٬ مصمم هستن که در انتخابات شرکت کنن.من پیش بینی میکنم ۲۲ خرداد رکورد تاریخی در تاریخ انتخابات کشور به ثبت خواهد رسید این خط این نشون!

اما متاسفانه با این همه شعار اخلاق انتخاباتی و سفارشاتی که در اصول ایرانی-اسلامی-انسانی ما شده٬ واقعا عده ای اصلا رعایت نمیکنن.این که کسی از کاندیدای مورد علاقه خودش دفاع میکنه خیلی خوبه٬ اما اینکه به کاندیداهای دیگه٬ و بدتر از اون٬طرفداران اون کاندیدا توهین کنه٬ نشان از شعورپایین و فرهنگ اون شخص رو میده.چون در حقیقت با این کار داره به شعور دیگران توهین میکنه.خوده کاندیداها هم از این قاعده مستثنی نیستن.این همه در مناظرات دارن ادعای راه امام و فرهنگ دینی-ملی و عزت ایران می کنن٬اما خودشون به کمترین ارزشها پایبند نیستند و این خیلی بده.بعضی از کاندیداهای ما هنوز آداب حرف زدن و تسلط بر کلماتی که بر افکارشون جاری میشه رو نمی دونند.وای از اون دوره ای که ایشان بخوان رییس جمهور یک مملکت ۷۰ ملیونی پر از شور بشن

آقای احمدی نژاد که فقط دولتهای گذشته رو به چهار میخ کشیدند.نمی خوام بگم همه٬اما جزئی از نابسامانی های اجتماعی-اقتصادی که الان باهاش روبرو هستیم بخاطر زحمات ایشون هست! دلایلی هم داره که واقعا خیلی طولانیه.اگه شد شاید بعد از انتخابات در موردش حرف زدیم.اما چیزی که واضحه اینه که اغلب روستانشینان از این آقا راضی هستن چون واقعا به روستایی ها روح تازه ای دمید.لااقل در روستاهای اطراف اینجا که همه این عقیده رو دارند.و حسن دیگر ایشون این است که عزت ایران رو -برخلاف نظر بعضی ها- در جهان حفظ کرد. از جمله اینکه اوباما چن روز پیش ایران هسته ای رو پذیرفت.و باز خود جناب اوباما اعتراف کرد که نفوذ ایران روز به روز داره در منطقه بیشتر میشه(دوستانی که به حرفهام شک دارند میتونن آدرسشون رو در وبلاگم به صورت خصوصی کامنت بزارن تا من فیلمش رو براشون بفرستم.).دلیل دیگه هم اینکه چرا ما تا حالا وضعیت ایران کنونی رو با کشورهای همسایه مقایسه نمیکنیم؟ حالا ایران هسته ای شده٬چن ماه یک بار ماهواره میفرسته هوا٬از نظر علمی٬پزشکی٬ آیا میشه ما رو مثلا با عربستان یا امارات یا حتی مصر که از نظر تاریخی-فرهنگی با ما شبیه هست رو بیایم مقایسه کرد؟ بله این درست که رییس جمهور کنونی ما شاید درک صحیحی از اقتصاد سیاسی ما و سیاست اقتصادی نداشته باشه٬ شاید به نظر بعضی ها حتی ریخت درست و حسابی هم نداشته باشه (!! ) اما ...

چه انتظاری دارید وقتی آمارهای جهانی نشون میده که تورم در همه کشورهای اروپایی و امریکا به خاطر وجود بحران جهانی بالا رفته٬کشور ما با این همه پلشتی ها تورمش ثابت بمونه؟

جناب موسوی هم به نظر انسان مصممی میاد.اما هنوز برای من باعث تعجبه که چرا سوالاهایی که آقای احمدی نژاد و رضایی از ایشون پرسیدند رو بی جواب گذاشت؟! آیا امکانش هست که ایشون در طی ۴ سال هم سوالات ۷۰ ملیون ایرانی رو بی جواب بگذارند؟!! اما باز چیزی که مسلمه اینه که کسانی که امروز از ایشون حمایت میکنند٬همه جیره خور های این حکومت بوده و هستند و گویا تا همیشه هم خواهندبود! و من در حالی که به رییس جمهور خورده میگیرم که چرا در غیاب اینها حقایق تلخ ایران عزیز رو گفت ولی به شهامت ایشان آفرین میگم.چرا که تا حالا هیچ کس (چه مقام رسمی رده بالا و چه از عوام) جرات نکرده بود به این اشراف زادگان که زندگیشون بی شباهت به زندگی شاه نیست٬چیزی بگه٬در حالی که همه مردم ایران بدون استثنا میدونن که گفته های دکتر احمدی نژاد حقیقت هست.و البته این نکته رو هم باید گفت که بنظر می رسه تنها و مهمترین کار و برنامه جناب میر حسین موسوی در صورت ریاست جمهوری٬تخریب دولت احمدی نژاد خواهد بود !! به هر حال به نظر من فرقی نمیکنه رییس جمهور کی باشه٬در هر حال ۴ سال آینده آبستن حوادثی خواهد بود که ...

جناب رضایی به نظر با برنامه تر از بقیه میان.اما گاهی چنان از رویاهاشون حرف میزنه که آدم ناخودآگاه بیاد کارتون های دوران کودکی و قصه های مادربزرگ میافته.اما با این حال ایشون احساس ناسیونالیستی قوی نسبت به ایران داره.

و شیخ الانتخابات هم که جای خود رو داره.ولی خبر جالبی که چند تا دوستام گفتند واقعا تکونم داد.گفتند که آقای کروبی وقتی به رشت اومدن تا اونجا سخنرانی کنن٬ با ساسی مانکن خواننده رپ جدیدالظهور وارد شدند.هر چند کسی نامبرده رو در هشتپر ندیده ! خدا عاقبت این مملکت رو بخیر بگذرونه انشالله !

خودمونی:

بابا بخدا من نمیخوام از احمدی نژاد دفاع کنم.مجید با توام مخصوصا

فقط بیاد داشته باشیم که اینجا ایران است. به کسی رای بدیم که غرور ایرانی ها رو هم در کشور خودمون و هم در جهان حفظ کنه.نه اینکه به خاطر مصلحت اندیشی و یا حفظ منافع شاهان کنونی ایران، عزت این خاک عزیز رو زیر سوال ببره ...

چن تا لینک میزارم تا خودتون مشاهده کنید و قضاوت کنید:

نظر یک شهروند در مورد مناظره احمدی و موسوی:این مطلب رو میتونید اینجا مشاهده بفرمایین.

پشت صحنه مناظره اون شب و عکساش در اینجا قابل مشاهده است.

خوندن نامه پسر ناطق نوری به موسوی هم خالی از لطف نیست.میتونید اینجا این نامه رو بخونید.

لینک جدید و اضافه شده: تبدیل مناظره موسوی و کروبی به محاکمه غیابی دکتر احمدی نژاد (حفظ انسانیت و حریم خصوصی دیگران٬ از حرف تا عمل ... )

میر حسین موسوی٬ دانشگاه آزاد اسلامی٬ زهرا رهنورد در یک نگاه !!

جملاتی که به رنگ قرمز تایپ شده٬ تازه به پست اضافه شد.

یا حق